Θεσσαλονικής
Κεφάλαιο γ’ [3] // Εδάφια 1-5
1Διὰ τοῦτο μή ὑποφέροντες πλέον, ἐκρίναμεν εὔλογον νὰ ἀπομείνωμεν μόνοι ἐν Ἀθήναις,2καὶ ἐπέμψαμεν Τιμόθεον, τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν καὶ διάκονον τοῦ Θεοῦ καὶ συνεργὸν ἡμῶν εἰς τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ, διὰ νὰ σᾶς στηρίξῃ καὶ νὰ σᾶς παρηγορήσῃ περὶ τῆς πίστεώς σας,3διὰ νὰ μή κλονίζηται μηδεὶς ἐν ταῖς θλίψεσι ταύταις. Διότι σεῖς ἐξεύρετε ὅτι εἰς τοῦτο εἴμεθα τεταγμένοι·4διότι ὅτε ἤμεθα παρ᾿ ὑμῖν, προελέγομεν πρὸς ἐσᾶς ὅτι μέλλομεν νὰ ὑποφέρωμεν θλίψεις, καθὼς καὶ ἔγεινε καὶ ἐξεύρετε.5Διὰ τοῦτο καὶ ἐγὼ μή ὑποφέρων πλέον ἔπεμψα διὰ νὰ μάθω τὴν πίστιν σας, μήπως σᾶς ἐπείρασεν ὁ πειράζων καὶ ἀποβῇ εἰς μάτην ὁ κόπος ἡμῶν.
Μηνύματα μέσα από τον Λόγο του Θεού
Πράξεις Κεφάλαιο ιγ’ [13] // Εδάφια 26-43 26Κλαύδιος Λυσίας πρὸς τὸν κράτιστον ἡγεμόνα Φήλικα, χαίρειν.27Τὸν ἄνδρα τοῦτον, συλληφθέντα ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων καὶ μέλλοντα νὰ φονευθῇ ὑπ᾿ αὐτῶν, ἐπελθὼν μετὰ τοῦ στρατεύματος ἔσωσα αὐτόν, μαθὼν ὅτι εἶναι Ῥωμαῖος.28Θέλων δὲ νὰ μάθω αἰτίαν, διὰ τὴν ὁποίαν ἐκατηγόρουν αὐτόν, κατεβίβασα αὐτὸν εἰς τὸ συνέδριον αὐτῶν·29καὶ εὗρον αὐτὸν ἐγκαλούμενον […]
