Πράξεις των Αποστόλων
Κεφάλαιο ιγ’ [13] // Εδάφια 1-13
1Ἦσαν δὲ ἐν Ἀντιοχείᾳ ἐν τῇ ὑπαρχούσῃ ἐκκλησίᾳ προφῆταί τινες καὶ διδάσκαλοι, ὁ Βαρνάβας καὶ Συμεὼν ὁ καλούμενος Νίγερ, καὶ Λούκιος ὁ Κυρηναῖος, καὶ Μαναήν ὁ συνανατραφεὶς μετὰ τοῦ Ἡρώδου τοῦ τετράρχου, καὶ ὁ Σαῦλος.2Καὶ ἐνῷ ὑπηρέτουν εἰς τὸν Κύριον καὶ ἐνήστευον, εἶπε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἃγιον· Χωρίσατε εἰς ἐμὲ τὸν Βαρνάβαν καὶ τὸν Σαῦλον διὰ τὸ ἔργον, εἰς τὸ ὁποῖον προσεκάλεσα αὐτούς.3Τότε ἀφοῦ ἐνήστευσαν καὶ προσευχήθησαν καὶ ἐπέθεσαν τὰς χεῖρας ἐπ᾿ αὐτούς, ἀπέστειλαν.
4Οὗτοι λοιπὸν πεμφθέντες ὑπὸ τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου, κατέβησαν εἰς τὴν Σελεύκειαν καὶ ἐκεῖθεν ἀπέπλευσαν εἰς τὴν Κύπρον,5καὶ ὅτε ἦλθον εἰς τὴν Σαλαμῖνα, ἐκήρυττον τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ ἐν ταῖς συναγωγαῖς τῶν Ἰουδαίων· εἶχον δὲ καὶ τὸν Ἰωάννην ὑπηρέτην.6Καὶ ἀφοῦ διῆλθον τὴν νῆσον μέχρι τῆς Πάφου, εὗρον τινὰ μάγον ψευδοπροφήτην Ἰουδαῖον ὀνομαζόμενον Βαριησοῦν,7ὅστις ἦτο μετὰ τοῦ ἀνθυπάτου Σεργίου Παύλου, ἀνδρὸς συνετοῦ. Οὗτος προσκαλέσας τὸν Βαρνάβαν καὶ Σαῦλον, ἐζήτησε νὰ ἀκούσῃ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ·8ἀνθίστατο δὲ εἰς αὐτοὺς Ἐλύμας ὁ μάγος, διότι οὕτω μεθερμηνεύεται τὸ ὄνομα αὐτοῦ, ζητῶν νὰ ἀποτρέψῃ τὸν ἀνθύπατον ἀπὸ τῆς πίστεως.9Πλήν ὁ Σαῦλος, ὁ καὶ Παῦλος, πλησθεὶς Πνεύματος Ἁγίου καὶ ἀτενίσας εἰς αὐτόν,10εἶπεν· Ὦ πλήρης παντὸς δόλου καὶ πάσης ῥαδιουργίας, υἱὲ τοῦ διαβόλου, ἐχθρὲ πάσης δικαιοσύνης, δὲν θέλεις παύσει διαστρέφων τὰς εὐθείας ὁδοὺς τοῦ Κυρίου; 11Καὶ τώρα ἰδού, χεὶρ τοῦ Κυρίου εἶναι κατὰ σοῦ, καὶ θέλεις εἶσθαι τυφλός, μή βλέπων τὸν ἥλιον μέχρι καιροῦ. Καὶ παρευθὺς ἐπέπεσεν ἐπ᾿ αὐτὸν ἀμαύρωσις καὶ σκότος, καὶ περιστρεφόμενος ἐζήτει χειραγωγούς.12Τότε ἰδὼν ὁ ἀνθύπατος τὸ γεγονὸς ἐπίστευσεν, ἐκπληττόμενος εἰς τὴν διδαχήν τοῦ Κυρίου.
13Ἀποπλεύσαντες δὲ ἀπὸ τῆς Πάφου ὁ Παῦλος καὶ οἱ περὶ αὐτὸν ἦλθον εἰς τὴν Πέργην τῆς Παμφυλίας· ὁ δὲ Ἰωάννης, χωρισθεὶς ἀπ᾿ αὐτῶν, ὑπέστρεψεν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα.
Μηνύματα μέσα από τον Λόγο του Θεού
Προς Τιμόθεον Κεφάλαιο δ’ [4] // Εδάφια 1-13 1Διαμαρτύρομαι λοιπὸν ἐγὼ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅστις μέλλει νὰ κρίνῃ ζῶντας καὶ νεκροὺς ἐν τῇ ἐπιφανείᾳ αὑτοῦ καὶ τῇ βασιλείᾳ αὑτοῦ,2κήρυξον τὸν λόγον, ἐπίμενε ἐγκαίρως ἀκαίρως, ἔλεγξον, ἐπίπληξον, πρότρεψον, μετὰ πάσης μακροθυμίας καὶ διδαχῆς.3Διότι θέλει ἐλθεῖ καιρὸς ὅτε δὲν θέλουσιν ὑποφέρει τὴν […]
Κατά Ματθαίον Κεφάλαιο κγ’ [1] // Εδάφια 1-12 1Τότε ὁ Ἰησοῦς ἐλάλησε πρὸς τοὺς ὄχλους καὶ πρὸς τοὺς μαθητὰς αὑτοῦ,2λέγων· Ἐπὶ τῆς καθέδρας τοῦ Μωϋσέως ἐκάθησαν οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι.3Πάντα λοιπὸν ὅσα ἄν εἴπωσι πρὸς ἐσᾶς νὰ φυλάττητε, φυλάττετε καὶ πράττετε, κατὰ δὲ τὰ ἔργα αὐτῶν μή πράττετε· ἐπειδή λέγουσι καὶ δὲν πράττουσι.4Διότι δένουσι […]
Κατά Ιωάννην Κεφάλαιο ς’ [7] // Εδάφια 22-40 22Διὰ τοῦτο ὁ Μωϋσῆς σᾶς ἔδωκε τὴν περιτομήν, οὐχὶ ὅτι εἶναι ἐκ τοῦ Μωϋσέως, ἀλλ᾿ ἐκ τῶν πατέρων, καὶ ἐν σαββάτῳ περιτέμνετε ἄνθρωπον.23Ἐὰν λαμβάνῃ ἄνθρωπος περιτομήν ἐν σαββάτῳ, διὰ νὰ μή λυθῇ ὁ νόμος τοῦ Μωϋσέως, ὀργίζεσθε κατ᾿ ἐμοῦ διότι ἔκαμον ὁλόκληρον ἄνθρωπον ὑγιῇ ἐν σαββάτω;24Μή κρίνετε […]