Προς Γαλάτας
Κεφάλαιο ς’ [6] // Εδάφια 11-28
11Ἴδετε πόσον μακρὰν ἐπιστολήν σᾶς ἔγραψα μὲ τὴν χεῖρά μου.12Ὅσοι θέλουσι νὰ ἀρέσκωσι κατὰ τὴν σάρκα, οὗτοι σᾶς ἀναγκάζουσι νὰ περιτέμνησθε, μόνον διὰ νὰ μή διώκωνται διὰ τὸν σταυρὸν τοῦ Χριστοῦ.13Διότι οὐδὲ οἱ περιτεμνόμενοι αὐτοὶ φυλάττουσι τὸν νόμον· ἀλλὰ θέλουσι νὰ περιτέμνησθε σεῖς, διὰ νὰ ἔχωσι καύχησιν εἰς τὴν σάρκα σας. 14Εἰς ἐμὲ δὲ μή γένοιτο νὰ καυχῶμαι εἰμή εἰς τὸν σταυρὸν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, διὰ τοῦ ὁποίου ὁ κόσμος ἐσταυρώθη ὡς πρὸς ἐμὲ καὶ ἐγὼ ὡς πρὸς τὸν κόσμον. 15Διότι ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ οὔτε περιτομή ἰσχύει τι οὔτε ἀκροβυστία, ἀλλὰ νέα κτίσις.16Καὶ ὅσοι περιπατήσωσι κατὰ τὸν κανόνα τοῦτον, εἰρήνη ἐπ᾿ αὐτοὺς καὶ ἔλεος, καὶ ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ τοῦ Θεοῦ.
17Εἰς τὸ ἑξῆς μηδεὶς ἄς μή δίδῃ εἰς ἐμὲ ἐνόχλησιν· διότι ἐγὼ βαστάζω τὰ στίγματα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματί μου.
18Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ εἴη μετὰ τοῦ πνεύματος ὑμῶν, ἀδελφοί· ἀμήν.