Επιστολή Ιακώβου
Κεφάλαιο α’ [1] // Εδάφια 1-8
1Ἰάκωβος, δοῦλος τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, πρὸς τὰς δώδεκα φυλὰς τὰς διεσπαρμένας, χαίρειν.
2Πᾶσαν χαρὰν νομίσατε, ἀδελφοὶ μου, ὅταν περιπέσητε εἰς διαφόρους πειρασμούς,3γνωρίζοντες ὅτι ἡ δοκιμασία τῆς πίστεώς σας ἐργάζεται ὑπομονήν.4Ἡ δὲ ὑπομονή ἄς ἔχῃ ἔργον τέλειον, διὰ νὰ ἦσθε τέλειοι καὶ ὁλόκληροι, μή ὄντες εἰς μηδὲν ἐλλιπεῖς.5Ἐὰν δὲ τις ἀπὸ σᾶς ἦναι ἐλλιπής σοφίας, ἄς ζητῇ παρὰ τοῦ Θεοῦ τοῦ δίδοντος εἰς πάντας πλουσίως καὶ μή ὀνειδίζοντος, καὶ θέλει δοθῆ εἰς αὐτόν. 6Ἄς ζητῇ ὅμως μετὰ πίστεως, χωρὶς νὰ διστάζῃ παντελῶς· διότι ὁ διστάζων ὁμοιάζει μὲ κῦμα θαλάσσης κινούμενον ὑπὸ ἀνέμων καὶ συνταραττόμενον.7Διότι ἄς μή νομίζῃ ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ὅτι θέλει λάβει τι παρὰ τοῦ Κυρίου.8Ἄνθρωπος δίγνωμος εἶναι ἀκατάστατος ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὑτοῦ.
Μηνύματα μέσα από τον Λόγο του Θεού
Πράξεις Κεφάλαιο ιγ’ [13] // Εδάφια 26-43 26Κλαύδιος Λυσίας πρὸς τὸν κράτιστον ἡγεμόνα Φήλικα, χαίρειν.27Τὸν ἄνδρα τοῦτον, συλληφθέντα ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων καὶ μέλλοντα νὰ φονευθῇ ὑπ᾿ αὐτῶν, ἐπελθὼν μετὰ τοῦ στρατεύματος ἔσωσα αὐτόν, μαθὼν ὅτι εἶναι Ῥωμαῖος.28Θέλων δὲ νὰ μάθω αἰτίαν, διὰ τὴν ὁποίαν ἐκατηγόρουν αὐτόν, κατεβίβασα αὐτὸν εἰς τὸ συνέδριον αὐτῶν·29καὶ εὗρον αὐτὸν ἐγκαλούμενον […]
