Β’ Κορινθίους
Κεφάλαιο α’ [1] // Εδάφια 3-11
Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς καὶ Πατήρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ Πατήρ τῶν οἰκτιρμῶν καὶ Θεὸς πάσης παρηγορίας,4ὁ παρηγορῶν ἡμᾶς ἐν πάσῃ τῇ θλίψει ἡμῶν, διὰ νὰ δυνάμεθα ἡμεῖς νὰ παρηγορῶμεν τοὺς ἐν πάσῃ θλίψει διὰ τῆς παρηγορίας, μὲ τὴν ὁποίαν παρηγορούμεθα ἡμεῖς αὐτοὶ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ·5διότι καθὼς περισσεύουσι τὰ παθήματα τοῦ Χριστοῦ εἰς ἡμᾶς, οὕτω διὰ τοῦ Χριστοῦ περισσεύει καὶ ἡ παρηγορία ἡμῶν.6Καὶ εἴτε θλιβόμεθα, θλιβόμεθα ὑπὲρ τῆς παρηγορίας σας καὶ σωτηρίας τῆς ἐνεργουμένης διὰ τῆς ὑπομονῆς τῶν αὐτῶν παθημάτων, τὰ ὁποῖα καὶ ἡμεῖς πάσχομεν· εἴτε παρηγορούμεθα, παρηγορούμεθα ὑπὲρ τῆς παρηγορίας σας καὶ σωτηρίας· καὶ ἡ ἐλπίς, τὴν ὁποίαν ἔχομεν, εἶναι βεβαία ὑπὲρ ὑμῶν·7ἐπειδή ἐξεύρομεν ὅτι καθὼς εἶσθε κοινωνοὶ τῶν παθημάτων, οὕτω καὶ τῆς παρηγορίας.
8Διότι δὲν θέλομεν νὰ ἀγνοῆτε, ἀδελφοί, περὶ τῆς θλίψεως ἡμῶν, ἥτις συνέβη εἰς ἡμᾶς ἐν τῇ Ἀσίᾳ, ὅτι καθ᾿ ὑπερβολήν ἐστενοχωρήθημεν ὑπὲρ δύναμιν, ὥστε ἀπηλπίσθημεν καὶ τοῦ ζῇν·9ἀλλ᾿ ἡμεῖς αὐτοὶ ἐν ἑαυτοῖς, ἐλάβομεν τὴν ἀπόφασιν τοῦ θανάτου, διὰ νὰ μή ἔχωμεν τὴν πεποίθησιν εἰς ἑαυτούς, ἀλλ᾿ εἰς τὸν Θεὸν τὸν ἐγείροντα τοὺς νεκρούς·10ὅστις ἠλευθέρωσεν ἡμᾶς ἐκ τοσούτου μεγάλου θανάτου καὶ ἐλευθερόνει, εἰς τὸν ὁποῖον ἐλπίζομεν ὅτι καὶ ἔτι θέλει ἐλευθερώσει,11ἐνῷ καὶ σεῖς συνεργεῖτε ὑπὲρ ἡμῶν διὰ τῆς δεήσεως, διὰ νὰ γείνῃ ἐκ πολλῶν προσώπων εὐχαριστία ὑπὲρ ἡμῶν διὰ τὸ δοθὲν εἰς ἡμᾶς χάρισμα διὰ πολλῶν.
Μηνύματα μέσα από τον Λόγο του Θεού
Πράξεις Κεφάλαιο ιγ’ [13] // Εδάφια 26-43 26Κλαύδιος Λυσίας πρὸς τὸν κράτιστον ἡγεμόνα Φήλικα, χαίρειν.27Τὸν ἄνδρα τοῦτον, συλληφθέντα ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων καὶ μέλλοντα νὰ φονευθῇ ὑπ᾿ αὐτῶν, ἐπελθὼν μετὰ τοῦ στρατεύματος ἔσωσα αὐτόν, μαθὼν ὅτι εἶναι Ῥωμαῖος.28Θέλων δὲ νὰ μάθω αἰτίαν, διὰ τὴν ὁποίαν ἐκατηγόρουν αὐτόν, κατεβίβασα αὐτὸν εἰς τὸ συνέδριον αὐτῶν·29καὶ εὗρον αὐτὸν ἐγκαλούμενον […]
