Θεσσαλονικής
Κεφάλαιο γ’ [3] // Εδάφια 11-13
τοῦ Θεοῦ ἡμῶν,10νύκτα καὶ ἡμέραν δεόμενοι καθ᾿ ὑπερβολήν νὰ ἴδωμεν τὸ πρόσωπόν σας καὶ νὰ ἀναπληρώσωμεν τὰς ἐλλείψεις τῆς πίστεώς σας;
11Αὐτὸς δὲ ὁ Θεὸς καὶ Πατήρ ἡμῶν καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς εἴθε νὰ κατευθύνῃ τὴν ὁδὸν ἡμῶν πρὸς ἐσᾶς·12ἐσᾶς δὲ ὁ Κύριος νὰ αὐξήσῃ καὶ νὰ περισσεύσῃ εἰς τὴν ἀγάπην πρὸς ἀλλήλους καὶ πρὸς πάντας, καθὼς καὶ ἡμεῖς περισσεύομεν πρὸς ἐσᾶς,13διὰ νὰ στηρίξῃ τὰς καρδίας σας ἀμέμπτους εἰς τὴν ἁγιωσύνην ἔμπροσθεν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἡμῶν ἐν τῇ παρουσίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ πάντων τῶν ἁγίων αὐτοῦ.
Κεφάλαιο δ’ [4] // Εδάφια 1-12
1Ὅθεν τοῦ λοιποῦ, ἀδελφοί, σᾶς παρακαλοῦμεν καὶ σᾶς προτρέπομεν διὰ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, καθὼς παρελάβετε παρ᾿ ἡμῶν τὸ πῶς πρέπει νὰ περιπατῆτε καὶ νὰ ἀρέσκητε εἰς τὸν Θεόν, οὕτω νὰ περισσεύητε εἰς τὸ μᾶλλον·2διότι ἐξεύρετε ποίας παραγγελίας ἐδώκαμεν εἰς ἐσᾶς διὰ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ.3Ἐπειδή τοῦτο εἶναι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὁ ἁγιασμὸς σας, νὰ ἀπέχησθε ἀπὸ τῆς πορνείας, 4νὰ ἐξεύρῃ ἕκαστος ὑμῶν νὰ κρατῇ τὸ ἑαυτοῦ σκεῦος ἐν ἁγιασμῷ καὶ τιμῇ,5οὐχὶ εἰς πάθος ἐπιθυμίας καθὼς καὶ τὰ ἔθνη τὰ μή γνωρίζοντα τὸν Θεόν,6νὰ μή ὑπερβαίνῃ τις καὶ ἀδικῇ τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ εἰς τὸ πρᾶγμα τοῦτο, διότι ὁ Θεὸς εἶναι ἐκδικητής διὰ πάντα ταῦτα, καθὼς καὶ σᾶς προείπομεν καὶ διὰ μαρτυριῶν ἐβεβαιώσαμεν.7Διότι ὁ Θεὸς δὲν ἐκάλεσεν ἡμᾶς πρὸς ἀκαθαρσίαν, ἀλλὰ πρὸς ἁγιασμόν.8Ὅθεν ὁ ἀθετῶν ταῦτα δὲν ἀθετεῖ ἄνθρωπον, ἀλλὰ τὸν Θεόν, ὅστις καὶ ἔδωκε τὸ Πνεῦμα αὑτοῦ τὸ Ἃγιον εἰς ἡμᾶς.
9Περὶ δὲ τῆς φιλαδελφίας δὲν ἔχετε χρείαν νὰ σᾶς γράφω· διότι σεῖς αὐτοὶ εἶσθε θεοδίδακτοι εἰς τὸ νὰ ἀγαπᾶτε ἀλλήλους·10ἐπειδή καὶ πράττετε αὐτὸ εἰς πάντας τοὺς ἀδελφοὺς τοὺς καθ᾿ ὅλην τὴν Μακεδονίαν. Σᾶς παρακαλοῦμεν δέ, ἀδελφοί, νὰ περισσεύητε κατὰ τοῦτο ἐπὶ τὸ μᾶλλον11καὶ νὰ φιλοτιμῆσθε εἰς τὸ νὰ ἡσυχάζητε καὶ νὰ καταγίνησθε εἰς τὰ ἴδια καὶ νὰ ἐργάζησθε μὲ τὰς ἰδίας ὑμῶν χεῖρας, καθὼς σᾶς παρηγγείλαμεν,12διὰ νὰ περιπατῆτε μὲ εὐσχημοσύνην πρὸς τοὺς ἔξω καὶ νὰ μή ἔχητε χρείαν μηδενός.
Μηνύματα μέσα από τον Λόγο του Θεού
Πράξεις Κεφάλαιο ιγ’ [13] // Εδάφια 26-43 26Κλαύδιος Λυσίας πρὸς τὸν κράτιστον ἡγεμόνα Φήλικα, χαίρειν.27Τὸν ἄνδρα τοῦτον, συλληφθέντα ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων καὶ μέλλοντα νὰ φονευθῇ ὑπ᾿ αὐτῶν, ἐπελθὼν μετὰ τοῦ στρατεύματος ἔσωσα αὐτόν, μαθὼν ὅτι εἶναι Ῥωμαῖος.28Θέλων δὲ νὰ μάθω αἰτίαν, διὰ τὴν ὁποίαν ἐκατηγόρουν αὐτόν, κατεβίβασα αὐτὸν εἰς τὸ συνέδριον αὐτῶν·29καὶ εὗρον αὐτὸν ἐγκαλούμενον […]
