Ψαλμός
Κεφάλαιο ϟε’ [95] // Εδάφια 1-11
1Δεῦτε, ἄς ἀγαλλιασθῶμεν εἰς τὸν Κύριον· ἄς ἀλαλάξωμεν εἰς τὸ φρούριον τῆς σωτηρίας ἡμῶν.
2Ἄς προφθάσωμεν ἐνώπιον αὐτοῦ μετὰ δοξολογίας· ἐν ψαλμοῖς ἄς ἀλαλάξωμεν εἰς αὐτόν.
3Διότι Θεὸς μέγας εἶναι ὁ Κύριος, καὶ Βασιλεὺς μέγας ὑπὲρ πάντας τοὺς θεούς.
4Διότι εἰς αὐτοῦ τὴν χεῖρα εἶναι τὰ βάθη τῆς γῆς· καὶ τὰ ὕψη τῶν ὀρέων εἶναι αὐτοῦ.
5Διότι αὐτοῦ εἶναι ἡ θάλασσα, καὶ αὐτὸς ἔκαμεν αὐτήν· καὶ τὴν ξηρὰν αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἔπλασαν.
6Δεῦτε, ἄς προσκυνήσωμεν καὶ ἄς προσπέσωμεν· ἄς γονατίσωμεν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, τοῦ Ποιητοῦ ἡμῶν.
7Διότι αὐτὸς εἶναι ὁ Θεὸς ἡμῶν· καὶ ἡμεῖς λαὸς τῆς βοσκῆς αὐτοῦ καὶ πρόβατα τῆς χειρὸς αὐτοῦ. Σήμερον ἐὰν ἀκούσητε τῆς φωνῆς αὐτοῦ,
8μή σκληρύνητε τὴν καρδίαν σας, ὡς ἐν τῷ παροργισμῷ, ὡς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ πειρασμοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ·
9ὅπου οἱ πατέρες σας μὲ ἐπείρασαν, μὲ ἐδοκίμασαν καὶ εἶδον τὰ ἔργα μου.
10Τεσσαράκοντα ἔτη δυσηρεστήθην μὲ τὴν γενεὰν ἐκείνην, καὶ εἶπα, Οὗτος εἶναι λαὸς πεπλανημένος τὴν καρδίαν, καὶ αὐτοὶ δὲν ἐγνώρισαν τὰς ὁδοὺς μου.
11Διὰ τοῦτο ὥμοσα ἐν τῇ ὀργῇ μου, ὅτι εἰς τὴν ἀνάπαυσίν μου δὲν θέλουσιν εἰσέλθει.
Κατά Ματθαίον
Κεφάλαιο ιε’ [15] // Εδάφια 21-28
21Καὶ ἐξελθὼν ἐκεῖθεν ὁ Ἰησοῦς ἀνεχώρησεν εἰς τὰ μέρη Τύρου καὶ Σιδῶνος.22Καὶ ἰδού, γυνή Χαναναία, ἐξελθοῦσα ἀπὸ τῶν ὁρίων ἐκείνων, ἐκραύγασε πρὸς αὐτὸν λέγουσα· Ἐλέησόν με, Κύριε, υἱὲ τοῦ Δαβίδ· ἡ θυγάτηρ μου κακῶς δαιμονίζεται.23Ὁ δὲ δὲν ἀπεκρίθη πρὸς αὐτήν λόγον. Καὶ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, παρεκάλουν αὐτόν, λέγοντες· Ἀπόλυσον αὐτήν, διότι κράζει ὄπισθεν ἡμῶν.24Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπε· Δὲν ἀπεστάλην εἰμή εἰς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα τοῦ οἴκου Ἰσραήλ.25Ἡ δὲ ἐλθοῦσα προσεκύνει αὐτόν, λέγουσα· Κύριε, βοήθει μοι.26Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπε· Δὲν εἶναι καλὸν νὰ λάβῃ τις τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ νὰ ῥίψῃ εἰς τὰ κυνάρια.27Ἡ δὲ εἶπε· Ναί, Κύριε· ἀλλὰ καὶ τὰ κυνάρια τρώγουσιν ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν πιπτόντων ἀπὸ τῆς τραπέζης τῶν κυρίων αὑτῶν.28Τότε ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπε πρὸς αὐτήν· Ὦ γύναι, μεγάλη σου ἡ πίστις· ἄς γείνῃ εἰς σὲ ὡς θέλεις. Καὶ ἰατρεύθη ἡ θυγάτηρ αὐτῆς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης.
Μηνύματα μέσα από τον Λόγο του Θεού
Πράξεις Κεφάλαιο ιγ’ [13] // Εδάφια 26-43 26Κλαύδιος Λυσίας πρὸς τὸν κράτιστον ἡγεμόνα Φήλικα, χαίρειν.27Τὸν ἄνδρα τοῦτον, συλληφθέντα ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων καὶ μέλλοντα νὰ φονευθῇ ὑπ᾿ αὐτῶν, ἐπελθὼν μετὰ τοῦ στρατεύματος ἔσωσα αὐτόν, μαθὼν ὅτι εἶναι Ῥωμαῖος.28Θέλων δὲ νὰ μάθω αἰτίαν, διὰ τὴν ὁποίαν ἐκατηγόρουν αὐτόν, κατεβίβασα αὐτὸν εἰς τὸ συνέδριον αὐτῶν·29καὶ εὗρον αὐτὸν ἐγκαλούμενον […]
